און װידער קלעטערן װערטער

אָזוי װי פֿון בערגל פון אויבן

געזען כ'האָב דעם קראָפּעװע־פֿעלד

אין טונקעלער גרינקייט פֿאָרהוילן

און װידער דערשפּיר איך די יוגנט

װי ס'װאַלטן די טויערן זיבן

װוּ נעכטן ערשט בין איך אָדורך

אויפֿן זעלביקן אָרט גאָנץ געבליבן

און װידער אָ פֿלאָם אין שװאָרצאָפּל

װי איך װאַלט געװען ערשטער אַדם

די קיניגרײַכס שטעגן באָטראַטן

און צוזאַג אין יעדן מײַן אַטעם.

פֿון עבֿרית:

רבֿקה באָסמאָן בן־חיים

אויף דער איניציאַטיװ פֿון זוהר שביט, פּראָפֿ' פֿון קולטור־ שטודיעס אין תל־אַבֿיבֿער אוניװערסיטעט, זײַנען דעם זומער אויך שאַפֿונגען פֿון ייִדיש־פּאָעטן - סוצקעװער, קאַדיע מאָלאָדאָװסקי, יעקב גלאַטשטײן און משה־לײב האַלפּערן עקספּאָנירט געװאָרן אויף די צענטראַלע בולװאַרן פֿון דער שטאָט, בײַ דער זײַט פֿון די באַקאַנטע העברעיִשע דיכטער.

בית לייוויק, די היים פֿון דער ייִדישער שרײַבער־משפּחה אין ישׂראל, האָט אויסגענוצט די געלעגנהייט פֿון יצחק ניבאָרסקיס קורצער אָנװעזנהייט אין לאַנד װי אַ לערער און לעקטאָר אויף דעם אינטענסיװן זומער־סעמינאַר פֿון ייִדיש און ייִדישער ליטעראטור און קולטור, כּדי זיך צו טרעפֿן מיט אים אין דער שרײַבער־אכסניה און אויסצוהערן פֿון אים - צו דער געלעגנהייט פֿון אָפּצײכענען 40 יאָר נאָך לײװיקס טויט - דעם גלענצנדיקן באַלערנדיקן רעפֿעראַט װעגן דעם גרויסן דיכטער, איבערגעגעבן פֿון זײַן פּערזענ־ לעכן קוק־װינקל און פֿון אַנדערע קולטור־געזעלשאַפֿט־ לעכע און ביאָגראַפֿישע אַספּעקטן, אין אַן אינטימער און הײמישער אַטמאָספֿער.

אין בית לײװיק איז פֿרײַטיק דעם 9־טן יולי פֿאָרגעקומען די פּרעזענטאַציע פֿון דעם נײַעם בוך פֿון משה דוד חייט "פֿון שמייכל ביז ערנסט איז נאָר אײן טראָט". דער מחבר האָט דערצײלט װעגן דער אויסגאַבע און דער פֿארזיצער פֿון דעם שרייבער־פאַרײן און די אַנװעזנדיקע האָבן אים געװוּנטשן הצלחה.

אויף דער לװיה פֿון דעם גרויסן ייִדישן פּאָעט, דעם לאָרבעראַנט פֿון "פּרס ישׂראל", איז די מדינה נישט געװען אָנװעזנד; איצט שײַנען אַראָפּ זײַנע פֿערזן פֿון אַ פּלאַקאַט אויף אַ תּל־אַבֿיבֿער בולװאַר. אויף זײַן אײַנדרוקספֿולער ערשטער אזכרה מיט דער באַטײליקונג פֿון דעם מדינה־ פּרעזידענט, אייניקע מיניסטאָרן און פֿאָרשטײער פֿון דער העברעיִשער קולטור־װעלט - איז אָבער דאָס ייִדישע לשון נישט געװען אָנװעזנדיק, חוץ אין די ציטירטע לידער פֿון דעם ניפֿטר.

אויף דעם אָנדענק־פֿרימאָרגן, װאָס איז דעם דיכטער אײַנגעאָרדנט געװאָרן אין אונדזער קולטור־קרײַז בײַם אַרבעטער־רינג" אין תּל־אבֿיבֿ האָט דאָס ייִדישע לשון פֿון דעם דיכטער געקלונגען װירדיק אין די מײַלער פֿון די באַטײליקטע. געעפֿנט די אזכרה האָט מיט אַ קורצן אַרײַנפֿיר־װאָרט ח' יצחק לודען און דעם צענטראַלן רעפֿעראַט װעגן דער געניאַלער באַזונדערקייט פֿון אַבֿרהם סוצקעװערס פּאָעזיע האָט געהאַלטן פּראָפֿ' אַבֿרהם נאָװערשטערן. די דיכטערין רבֿקה באַסמאַן בן־חײם האָט דערצײלט װעגן סוצקעװערס שטאַרקער השפּעה אויף