די ציװילע אַרמײ פֿון די פֿ רומע איז שטאַרקער פֿון צה"ל. דער בד"ץ (באַדאַץ) - דער רבּנישער העכסטער בית־דין - איז שטאַרקער און מער קאָמפּעטענט אין דער מדינה, װי עס איז דער בג"ץ, דאָס העכסטע געריכט, די העכסטע אינסטאַנץ פֿאַר צדק.

דער אָרגאַניזאַציאָנעלער כוח פֿון די פֿאַנאַטיש פֿרומע איז שטאַרקער פֿון אַלע װעלטלעכע ציוניסטישע פּאַרטײען אין דער ציוניסטישער מדינה.

דער דאָזיקער פֿאַקט איז געקומען צו זײַן בולטסטן אויסדרוק אין דער מרידה פֿון

װאָס איז "קראַנטער", אָדער "בילכער" צו זײַן: אַ קבּצן צװישן גבֿירים, אָדער אַ גבֿיר צװישן קבּצנים?

די דאָזיקע פֿראַגע איז אויפֿגעקומען מיטן באַשלוס אַרײַנצונעמען ישׂראל אין דעם פּרעסטיזשפֿולן קלוב פֿון די אַנטװיקלטע לענדער מיט אַ פֿאָרגעשריטענער און אינדוסטריאַליזירטער עקאָנאָמיע.

OECD,דער פֿאַרבאַנד פֿון די אַנטװיקלטע מדינות, אין װעלכן ישׂראל איז, נאָך באַמיִונגען און שתּדלנותן פֿון 16 יאָר געװאָרן אַרײַנגענומען װי זײַן 32־סטער מיטגליד, איז נישט קיין אָפּעראַטיװע אָדער פֿאַרפֿליכ־ טנדיקע קערפּערשאַפֿט - אָבער פּרעסטיזש איז הײַנט

איז דעריבער קײן װוּנדער נישט, װאָס נתּניהו האָט מיט אַזאַ אַנטשלאָסנקייט זיך קעגנגעשטעלט דעם געזעץ־פּראָיעקט פֿון שעלי יעכימאָװיטש פֿון "עבֿודה” און חיים כ"ץ פֿון "ליכוד" צו פֿאַרקלענערן די מיליאָ־ נערישע לוינען פֿון די גענעראַל־דירעקטאָרן פֿון די בענק און קאָרפּאָראַציעס, און באַגרענעצן זיי ביז צו 50 מאָל גרעסער פֿון דעם נידעריקסטן לוין פֿון
אַ באַאַמטן אין דער זעלבער קאָרפּאָראַציע...

אין אַ ידיעה, װאָס איז דערשינען אין לאָנדאָנער "גאַרדיען" װערט איבערגעגעבן, אַז אין אַטען, די הויפּטשטאָט פֿון גריכנלאַנד, איז אין חודש אַפּריל ד"י אַנטהילט געװאָרן אַ דענקמאָל צום זכר פֿון דער שואה.

דער דענקמאָל איז אויפֿגעשטעלט געװאָרן נישט װײַט פֿון דעם צענטראַלן בית כנסת פֿון דער שטאָט, אין װעלכער עס זענען געװאָרן פֿאַרשפּאַרט די ייִדן פֿון אַטען און פֿון דאָרט אַװעקגעפֿירט צום אומקום אין די טויט־לאַגערן. גריכנלאַנד איז אַזויאַרום די לעצטע מדינה פֿון דער אייראָפּעיִשער אוניע, װאָס האָט אויפֿגעשטעלט אַ דענקמאָל נאָך אירע 70 טויזנט ייִדישע בירגער, װאָס 65 טויזנט פֿון זײ זענען דערמאָרדעט געװאָרן אין אוישװיץ.

...די רעאַקציע פֿון דער װעלט אויף דער פּרשה פֿון דער פֿלאָטיליע קײן עזה האָט געקענט דינען װי אַ דערמאַנונג פֿאַר די ישׂראלים װאָס האָבן געלעבט מיט דער אילוזיע, אַז "עס איז נאָך קײנמאָל אונדז נישט געװען אַזוי גוט װי עס איז אונדז הײַנט". מיט אַזאַ צײַטונגס־קאָפּ, ציטירט פֿון דעם מיניסטער משה יעלון, דעם געװ. שעף פֿון גענעראַל־שטאַב, איז אַרויס דער ניו־יאָרקער ייִדישער " פֿאָרװערטס" (מיי 14-20 2010).

דאָס זעלבע האָבן די ייִדן אויף דער וועלט געהערט פֿון דעם ישׂראלדיקן אויסער־מיניסטער און דאָס האָבן זיי אויפֿגענומען פֿון דער זעלבסטצופֿרידענער עופֿאָריע, װאָס עס האָט לעצטנס פֿון זיך אַרויסגעשטראַלט די רעגירונגס־ביוראָ, פֿאַרהוילנדיק פֿאַר אירע בירגער װאַס פֿאַר אַ קאָשמאַרנע זאַװערוכע עס גרייט זיך

אויסטראַליע איז אַ פֿאָרגעשריטענע דעמאָקראַטישע מדינה, אין װעלכער די הערשנדיקע לייבאָר־פּאַרטיי האָט אײַנגעפֿירט אַ סיסטעם פֿון באַטײַטפֿולע סאָצ־ יאַלע רעפֿאָרמען. דאָס ריזיקע לאַנד מיט אַ קליינער באַפֿעלקערונג װײס נישט פֿון קיין מלחמות, הגם איר אַרמײ באַטייליקט זיך מיט קלײנע מיליטערישע אײַנהײטן אין די מלחמות פֿון אירע אײראָפּעיִשע פֿאַרבינדעטע, אין די מלחמות פֿון נאַט"אָ אין אַזיע.דאָך האָט די נײַע לידערין פֿון דער אויסטראַלישער אַרבעטער־פּאַרטיי געמאַכט געשיכטע, װערנדיק די ערשטע פֿרוי, װאָס איז אויסגעקליבן געװאָרן צו זײַן די פּרעמיער־מיניסטאָרין פֿון דעם לאַנד. זי איז אַלט 49 יאָר, געבוירן אין ענגלאַנד און צו פֿיר יאָר געקומען מיט אירע עלטערן קיין אויסטראַליע. נאָך דעם װי דער פֿריִערדיקער פּרעמיער קװין דאר האָט פֿאַרלוירן דעם חסד בײַם פֿאָלק, האָט זײַן אָרט איבערגענומען די פּאָפּולערערע דזשוליאַ גילאַרד.